تاريخچه باشگاه اينتر ميلان !
اینتر میلان یکی از مطرح ترین باشگاههای جهان است که سالهاست عنوان پر طرفدارترین تیم ایتالیا را به خود اختصاص داده است. اینتر را در دنیای فوتبال با لقب پاتزا اینتر (به معنای اینتر عجیب و غریب) میشناسند. دلیل این لقب نتایج عجیب و غریب و غیر شگفت آوریست که اینتر بدست می آورد. این باشگاه در میان طرفداران تیفوسی فوتبال در ایتالیا و جهان از محبوبیت جالب توجهی برخوردار است. این تیم تنها باشگاه کشور ایتالیاست که تا کنون به دسته پائین تر سقوط نکرده و در تمامی ادوار سری آ حاضر بوده است. اینتر سال قبل توانست سومین اسکودتوی پیاپی را کسب کند. این تیم با هدایت خوزه مورینیو سرمربی جدید خود، از حالا چشم به چهارمین اسکودتوی پیاپی و لیگ قهرمانان اروپا دوخته است.
فهرست مندرجات
۱ اطلاعات اصلی باشگاه
۲ تاریخچه
۲.۱ چگونگی تاسیس باشگاه
۲.۲ روزهای پر فراز و نشیب اینتر
۲.۳ ظهور جوزپه مه آتزا
۲.۴ دهه چهل و آغاز دهه پنجاه
۲.۵ دوران طلایی
۲.۶ سالهای سیاه اینتر
۲.۷ شروعی دوباره
۲.۸ پرواز نراتزوری
۳ بازیکنان فعلی
۳.۱ بازیکنان قرضی
۳.۲ کادر مربیگری
۳.۳ شمارههای جاودانه
۴ رؤسای باشگاه
۵ مربیان باشگاه
۶ بازیکنان تاریخی
۶.۱ بیشترین بازی
۶.۲ برترین گلزنان
۷ استادیوم جوزپه مه آتزا
۷.۱ تاریخچه ورزشگاه
۷.۲ تیفوسی های اینتر
۷.۳ کمپ آپیانو جنتیله
۸ افتخارات
۸.۱ ملی
۸.۲ جهانی
۸.۲.۱ اروپایی
۸.۲.۲ بین قاره ای
۹ اسپانسرها
۹.۱ اسپانسر اصلی
۹.۲ اسپانسر پیراهن
۱۰ منابع
۱۱ پیوند به بیرون
اطلاعات اصلی باشگاه
نام کامل باشگاه: باشگاه فوتبال اینترنازیوناله میلان ایتالیا
تاسیس: ۱۹۰۸
مؤسس باشگاه: جیووانی پارامیتیوتی
ورزشگاه: استادیوم جوزپه مه آتزا
کمپ تمرینی: آپیانو جنتیله
نام سابق: آمبروزیانا اینتر
مالک: ماسیمو موراتی
مدیر: ماسیمو موراتی
هیئت مدیره: آنجلو ماریو موراتی، رینالدو جلفی، ارنستو پائولیلو
سرمربی: خوزه مورینیو
دستیار: جوزپه بارزی
مدیر فنی: فاستو سالسانو
مدیر نقل و انتقالات: مارکو برانکا
اولین قهرمانی در ایتالیا: ۱۹۱۰
اولین قهرمانی در سری آ: ۱۹۳۰(اولین دوره برگزاری سری آ)
تاریخچه
چگونگی تاسیس باشگاه
اولین قهرمانی باشگاه در فصل ۱۹۰۹-۱۹۱۰سال ۱۸۹۹ در شهر میلان باشگاه کریکت و فوتبال میلان تاسیس شد. این تیم تا سال ۱۹۰۸ توانست سه بار قهرمانی ایتالیا را جشن بگیرد. در این سال، بین سران اصلی باشگاه بر سر استفاده از بازیکنان خارجی اختلاف افتاد تا اینکه طی یک جلسه رسمی، گروهی که اعتقاد به استفاده از بازیکنان خاجی داشتند از این باشگاه جدا شده و نام اینترنازیوناله (به معنای بین المللی) را برای باشگاه خود انتخاب کردند. سیاست اصلی باشگاه از همان ابتدا مبارزه با نژاد پرستی بود. تیم اینتر نازیوناله برای قهرمانی در لیگ ایتالیا تنها ۲ سال صبر کرد و در سال ۱۹۱۰ اولین قهرمانی این باشگاه به ثبت رسید.
روزهای پر فراز و نشیب اینتر
سالهای آغازین برای اینتر بسیار موفق بود. تیم دیگر شهر میلان (آث میلان)، پس از جدایی اینتری ها افت کرد و بیش از ۴۰ سال قهرمان ایتالیا نشد تا اینتر تیم اول شهر میلان باشد. اما اینتر هم پس از کسب قهرمانی دوم در سال ۱۹۲۰ دچار افت شد و تا اواخر دهه بیست از کورس قهرمانی دور بود.
ظهور جوزپه مه آتزا
جوزپه مه آتزا، برترین گلزن تاریخ اینترسال ۱۹۲۷ ستاره ای به نام جوزپه مه آتزا در اینتر متولد شد. اینتر با اتکا به این فوق ستاره خود دوباره به اوج بازگشت و توانست بار دیگر قهرمانی ایتالیا را از آن خود کند. وی توانست در اولین دوره برگزاری لیگ کشور ایتالیا با نام سری آ، قهرمانی را به اینتر هدیه کند و خود نیز با زدن ۳۱ گل آقای گل اولین دوره برگزاری سری آ شود. مه آتزا بین سالهای ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۶ توانست ۴ بار آقای گل کشور ایتالیا شود. و همچنین در دو جام جهانی ۱۹۳۴ ایتالیا و ۱۹۳۸ فرانسه، جوزپه مه آتزا قهرمانی جهان را برای کشورش ایتالیا به ارمغان آورد. این بازیکن بزرگ در سالهای آخر بازیگری خود از اینتر جدا شد و بازی در چند تیم دیگر ایتالیا را نیز تجربه کرد ولی در سال آخر دوران بازی خود به اینتر بازگشت تا با پیراهن این تیم از دنیای فوتبال خداحافظی کند. جوزپه مه آتزا در ۴۰۸ بازی ۲۸۸ گل برای اینتر به ثمر رساند که رکوردی دست نیافتنی برای او محسوب می شود. وی در مقاطع مختلفی سرمربیگری اینتر را نیز بر عهده گرفت و در سال ۱۹۷۹ پس از مرگ وی، شهرداری میلان نام بزرگترین ورزشگاه کشور ایتالیا را از سن سیرو به جوزپه مه آتزا تغییر داد.
دهه چهل و آغاز دهه پنجاه
اینتر بین سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰ همیشه یکی از مدعیان قهرمانی سری آ بود اما همیشه در رتبه های دوم و سوم قرار میگرفت و نمیتوانست قهرمانی ایتالیا را از آن خود کند. تا اینکه در سال ۱۹۵۲ آلفردو فونی به عنوان سرمربی اینتر برگزیده شد و با متحول کردن تیم توانست دوباره اینتر را به قدرت اول ایتالیا تبدیل کند. او در همان دو سال اول حضور خود دو بار اینتر را صاحب اسکودتو کرد و نتایج جالبی را با اینتر رقم زد. اینتر در مقابل تمامی بزرگان ایتالیا با تعداد گل های فراوان پیروز میشد که از بین آنها می توان به پیروزی ۶-۰ مقابل یوونتوس اشاره کرد. دوران نسبتا کوتاه فونی با موفقیت های چشمگیری برای اینتر همراه بود.
دوران طلایی
آنجلو موراتی
هلنتینو هرارادر سال ۱۹۵۵، آنجلو موراتی که از مردان سرشناس ایتالیا بود ریاست اینتر را بر عهده گرفت. حضور موراتی در اینتر با پایان دوران آلفردو فونی همراه بود. موراتی در ابتدای حضور خود در اینتر چند مربی عوض کرد تا اینکه تصمیم گرفت هدایت باشگاه را به یک نابغه و تئوریسین آرژانتینی به نام هلنتینو هرارا بسپارد. هرارا در سال ۱۹۶۰ اینتر را تحویل گرفت و شروع به ساختن تیمی جوان و منسجم کرد. تیم او سال اول در رتبه سوم ایتالیا ایستاد، سال دوم نایب قهرمان شد و در سال سوم اسکودتو رو بدست آورد تا نشان دهد تفکراتش در حال به بار نشستن هستند. پس از اولین قهرمانی در سری آ، اینتر سال بعد جام باشگاه های اروپا را به دست آورد. فصل بعد هم هرارا برترین سال تاریخ اینتر را رقم زد و تمامی جامهای ممکن را به ارمغان آورد. در آن سال اینتر قهرمان اسکودتو، جام باشگاه های اروپا و جام بین قاره ای شد. در سال ۱۹۶۶ نیز هرارا دهمین اسکودتوی اینتر را برای این باشگاه به ارمغان آورد. در کشور ایتالیا هر تیمی ۱۰ بار قهرمان این کشور شود یک ستاره روی پیراهن خود درج میکند. اینتر در سال های طلایی خود با بازیکنانی نظیر فاکتی، ماتزولا، سوارز و کورسو از بام ایتالیا و اروپا پایین نیامد و دهه شصت میلادی را به عنوان دهه اینتر رقم زد. اینتر در آن سالها ۳ اسکودتو و ۴ جام بین المللی را بدست آورد و همان زمان بود که به اینتر لقب شکست ناپدیر ها داده شد. لقبی واقعا برازنده این باشگاه و بازیکنان افسانهای آن بود. دوران طلایی هرارا دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۶۸ با جدایی آنجلو موراتی پایان پذیرفت.
سالهای سیاه اینتر
اسکودتوی سیزدهم برای اینتر بسیار نحس بود. پس از آن قهرمانی اینتر تا سالیان زیادی نتوانست قهرمانی ایتالیا را بدست آورد. نفوذ سیاست و مافیا، فوتبال ایتالیا را بسیار کثیف کرده بود، تا جایی که ۹۰٪ نتایج بازیها پیش از شروع مسابقه تعیین می شد. بدترین دوران تاریخ اینتر در این سالها رقم خورد و اینتر در سال ۱۹۹۳-۱۹۹۴ با کسب عنوان سیزدهم در سری آ، بدترین مقام تاریخ خود را بدست آورد و فقط ۱ امتیاز تا سقوط به دسته پایین تر فاصله داشت. البته اینتر در دهه ۹۰ سه بار جام یوفا را بدست آورد، ولی کسب این جام نمی توانست طرفداران مشتاق اینتر را راضی نگه دارد. ماسیمو موراتی، فرزند پر افتخارترین رئیس تاریخ اینتر این باشگاه را خریداری کرد و سعی کرد با جمع کردن انبوهی از ستارگان دنیای فوتبال نظیر رونالدو، ویری، باجو، زامورانو، باتیستوتا، تولدو، بلان، کاناوارو و ... اینتر را به دوران با شکوه خود بازگرداند، ولی تبانی ها چنین اجازه ای به این تیم نمی داد. جالب ترین تبانی تاریخ ایتالیا در سال ۱۹۹۸ و در مصاف اینتر و یوونتوس رخ داد که داور مسابقه با تصمیماتی عجیب و باور نکردنی پیروزی را به یوونتوس هدیه کرد. این اشتباهات در دیگر بازی های آن فصل تکرار و در نهایت قهرمانی این تیم در آن فصل شد تا تیم رویایی اینتر در آن سال با وجود قهرمانی در جام یوفا نتواند بر بام ایتالیا بایستد. هر ساله این اتفاقات تکرار میشد و در سال ۲۰۰۲ نیز همین مسائل مانع قهرمانی اینتر در سری آ شد. این شرایط تا سال ۲۰۰۶ ادامه یافت.
شروعی دوباره
پس از پایان سال ۲۰۰۶، دادگاه ایتالیا که ۲ سال به صورت مخفی مکالمات سران باشگا های سری آ را ضبط میکرد به تحقیق در مورد فساد و تبانی در فوتبال ایتالیا پرداخت. مکالمات لوچانو موجی مدیر باشگاه یوونتوس با رئیس کمیته داوران و مدارک به دست آمده از باشگاه های متقلب ایتالیا تبانی چندین ساله آنها را برملا کرد. در نهایت یوونتوس به جرم فساد و تبانی با داوران به دسته پائین تر سقوط کرد و ۲ قهرمانی آخر این تیم پس گرفته شد. باشگاه های میلان، لاتزیو و فیورنتینا هم با کسر امتیاز روبرو شدند. جدول ایتالیا در سال ۲۰۰۶ تغییر کرد و یوونتوس به قعر جدول سقوط کرد. اسکودتوی سال ۲۰۰۶ نیز به تیم اول جدول جدید یعنی اینتر داده شد. شاید این حکم برای چند دهه تبانی در فوتبال کم بود، اما حداقل باعث شد تا بار دیگر فوتبال ایتالیا در فضایی سالم تنفس کند.
پرواز نراتزوری
جاچینتو فاکتیپس از پاک شدن فوتبال ایتالیا از فساد و تبانی، ماسیمو موراتی که میخواست جا پای پدر بگذارد، با کمک برترین بازیکن تاریخ اینتر(جاچینتو فاکتی) بار دیگر بسیاری از فوق ستاره های دنیای فوتبال را در اینتر جمع آوری کرد تا اینتر را دوباره به اینتر دهه شصت تبدیل کند. فاکتی بزرگ همان سال درگذشت، ولی حاصل زحمات او و موراتی، شکستن تمام رکوردهای تاریخ اروپا توسط اینتر بود. ثبت رکورد ۱۷ پیروزی پیاپی و کسب ۹۷ امتیاز در یک فصل، ارزشمند ترین رکوردهای تاریخ اروپا را به نام اینتر کرد و نراتزوری ها توانستند با ۲۲ امتیاز اختلاف نسبت به تیم دوم قهرمانی ایتالیا را جشن بگیرند. یک فصل بعد هم اینتر در آستانه صد صالگی با پشت سر گذاشتن تمامی رقبا برای سومین سال پیاپی قهرمانی ایتالیا را از آن خود کرد تا همه چیز برای نراتزوری ها کامل شود. اینتر بار دیگر در دنیای فوتبال یکه تازی می کند و خود را به عنوان قدرت اول فوتبال در ایتالیا و اروپا مطرح کرده است. شاید این بهترین هدیه برای طرفدارانی باشد که به تازگی ۱۰۰ سالگی تیمشان را جشن گرفتهاند. پس از پایان سال ۲۰۰۸ ماسیمو موراتی سرشناس ترین مربی جهان یعنی خوزه مورینیو را به اینتر آورد تا این مربی سرشناس بار دیگر قهرمانی اروپا را برای اینتر و موراتی به ارمغان بیاورد.
بازیکنان فعلی
شماره نقش بازیکن
۱ دروازهبان فرانچسکو تولدو
۲ مدافع ایوان کوردوبا (کاپیتان دوم)
۴ مدافع خاویر زانتی (کاپیتان)
۵ هافبک دژان استانکوویچ
۶ مدافع مکسول
۷ هافبک لوئیز فیگو
۸ مهاجم زلاتان ابراهیموویچ
۹ مهاجم خولیو کروز
۱۰ مهاجم آدریانو
۱۱ هافبک لوئیز خیمنز
۱۲ دروازهبان خولیو سزار
۱۳ مدافع مایکون
۱۴ هافبک پاتریک ویرا
۱۵ هافبک الیور داکورت
۱۶ مدافع نیکولاس بوردیسو
شماره نقش بازیکن
۱۸ مهاجم هرنان کرسپو
۱۹ هافبک استبان کامبیاسو
۲۰ هافبک سولی علی مونتاری
۲۱ مهاجم ویکتور اوبینا
۲۲ دروازبان پائولو اورلاندونی
۲۳ مدافع مارکو ماتراتزی (کاپیتان سوم)
۲۴ مدافع نلسون ریواس
۲۵ مدافع والتر ساموئل
۲۶ مدافع کریستین چیوو
۳۳ هافبک مانسینی
۳۶ هافبک فرانچسکو بولزونی
۳۷ مدافع آندره آ می
۳۹ مدافع دیوید سانتون
۴۵ مهاجم ماریو بالوتلی
۷۷ هافبک ریکاردو کوارسما
بازیکنان قرضی
شماره نقش بازیکن
۲۹ مهاجم دیوید سواتزو « قرضی در تیم بنفیکا»
۵۲ هافبک لوکا سیلیگاردی « قرضی در تیم باری»
کادر مربیگری
خوزه مورینیوپست ملیت مسئول
سرمربی خوزه مورینیو
کمک مربی جوزپه بارزی
بدنساز روی فاریاس
مربی دروازبان ها سیلوینو لورو
دستیار فنی آندره ویلاس بائوس
مدیر نقل و انتقالات مارکو برانکا
مشاور امور نقل و انتقالات گابریل اوریالی
شمارههای جاودانه
شمارههای جاودانه باشگاه:
3 - جاچینتو فاکتی، مدافع چپ، بین سالهای ۱۹۶۰ تا ۷۸ بازیکن اینتر بود.
رؤسای باشگاه
ماسیمو موراتی، مدیر فعلی باشگاهنام تاریخ
جیووانی پارامیتیوتی ۱۹۰۸-۱۹۰۹
اتور استرائوس ۱۹۰۹-۱۹۱۰
کارلو ده مدیکی ۱۹۱۰-۱۹۱۲
امیلیو هیرزل ۱۹۱۲-۱۹۱۴
لوئیجی هانسبچر ۱۹۱۴
جوزپه ویسکونتی دی مادرونه ۱۹۱۴-۱۹۱۹
جورجیو هالس ۱۹۱۹-۱۹۲۰
فرانچسکو مائورو ۱۹۲۰-۱۹۲۳
انریکو اولیوتی ۱۹۲۳-۱۹۲۶
سناتور بورلتی ۱۹۲۶-۱۹۲۹
ارنستو توراسیو ۱۹۲۹-۱۹۳۰
اورسته سیمونوتی ۱۹۳۰-۱۹۳۲
فردیناندو پوتزانی ۱۹۳۲-۱۹۴۲
کارلوس ماسرونی ۱۹۴۲-۱۹۵۵
آنجلو موراتی ۱۹۵۵-۱۹۶۸
ایوانوئه فرایزولی ۱۹۶۸-۱۹۸۴
ارنستو پلگرینی ۱۹۸۴-۱۹۹۵
ماسیمو موراتی ۱۹۹۵-۲۰۰۴
جاچینتو فاکتی ۲۰۰۴-۲۰۰۶
ماسیمو موراتی تا کنون-۲۰۰۶
مربیان باشگاه
از آغاز به کار باشگاه اینتر تا کنون، ۵۵ سرمربی مختلف در این تیم کار کرده اند. ۲۰ تغیر آخر باشگاه در سمت سرمربی بدین شرح است:
جیووانی تراپاتونی
هکتور کوپر
روبرتو مانچینینام ملیت تاریخ
جیووانی تراپاتونی ۱۹۸۶-۱۹۹۱
کورادو اوریکو ۱۹۹۱
لوئیز سوارز ۱۹۹۲
اوسوالدو باگنولی ۱۹۹۲-۱۹۹۴
گامپیرو مارینی ۱۹۹۴
اوتاویو بیانچی ۱۹۹۴-۱۹۹۵
لوئیز سوارز ۱۹۹۵
روی هاجسون ۱۹۹۵-۱۹۹۷
لوسیانو کاستلینی ۱۹۹۷
لوئیجی سیمونی ۱۹۹۷-۱۹۹۸
میرکا لوکسکا ۱۹۹۹
لوسیانو کاستلینی ۱۹۹۹
روی هاجسون ۱۹۹۹
مارچلو لیپی ۱۹۹۹-۲۰۰۰
مارکو تاردلی ۲۰۰۰-۲۰۰۱
هکتور کوپر ۲۰۰۱-۲۰۰۳
کوررادو وردلی ۲۰۰۳
آلبرتو زاکرونی ۲۰۰۳-۲۰۰۴
روبرتو مانچینی ۲۰۰۴-۲۰۰۸
خوزه مورینیو تا کنون-۲۰۰۸
بازیکنان تاریخی
بازیکنان بزرگ زیادی در تاریخ برای اینتر به میدان رفته اند. جاچینتو فاکتی، جوزپه مه آتزا، لوتار ماتئوس، رونالدو، باجو، لوئیز سوارز، ساندرو ماتزولا، روبرتو کارلوس، فیگو، خاویر زانتی و... تنها بخشی از این بازیکنان را تشکیل می دهند.
بیشترین بازی
رکورد داران بیشترین بازی با پیراهن اینتر.
نام ملیت تعداد بازی
جوزپه برگومی ۷۵۸
جاچینتو فاکتی ۶۳۴
خاویر زانتی ۵۹۶
ساندرو ماتزولا ۵۶۵
جوزپه بارزی ۵۵۹
ماریو کورسو ۵۰۲
والتر زنگا ۴۷۳
تارچیسیو بارنیش ۴۶۷
الساندرو آلتوبلی ۴۶۶
ریکاردو فری ۴۱۸
برترین گلزنان
برترین گلزنان تاریخ باشگاه
نام ملیت تعداد گل
جوزپه مه آتزا ۲۸۸
الساندرو آلتوبلی ۲۰۹
ریکاردو بونینسنگا ۱۷۱
لوئیجی کونینی III ۱۵۸
ساندرو ماتزولا ۱۵۸
بنیتو لورنزی ۱۴۳
ایستوان نیرز ۱۳۳
کریستین ویری ۱۲۳
ارماندو آبی ۱۰۶
ماریو کورسو ۹۴
استادیوم جوزپه مه آتزا
جوزپه مه آتزا
سن سیرو
محل ایتالیا، میلان،
خیابان پیکولومینی
تلفن: ۰۲/۴۸۷۰۰۴۵۷
تاریخ شروع ساخت ۱۹۲۵
تاریخ بازگشایی ۱۹۸۹
مالک شهرداری میلان
گرداننده شهرداری میلان
مستأجر ها اینتر میلان ، آث میلان
(۱۹۲۵- تا کنون)
گنجایش ۸۲٬۹۵۵
تاریخچه ورزشگاه
استادیوم جوزپه مه آتزا شهر میلان، بزرگترین استادیوم این کشور و یکی از بزرگترین استادیومهای اروپاست. در سال ۱۹۲۵ شهرداری میلان شروع ساخت این ورزشگاه را آغاز کرد و کار ساخت آن یک سال به طول انجامید. گنجایش ابتدایی این ورزشگاه ۷۰ هزار نفر بود و سن سیرو نام داشت. تیمهای اینتر میلان و آث میلان از همان ابتدا اجارهنشین این ورزشگاه بودند و بازیهای خود را در آنجا برگزار می کردند. در سال ۱۹۷۲ برترین گلزن تاریخ باشگاه اینتر میلان یعنی جوزپه مه آتزا درگذشت. شهرداری میلان برای تجلیل از این ستاره ورزشگاه سن سیرو را به ورزشگاه جوزپه مه آتزا تغیر نام داد. در سال ۱۹۸۹ این ورزشگاه برای نوسازی مدت کوتاهی تعطیل شد و پس از بازگشایی ظرفیت آن به حدود ۸۳ هزار نفر رسید. بیشتر بازیهای تیم ملی ایتالیا در همین ورزشگاه برگزار می شود. یوفا به تمامی ورزشگاههای اروپا بر اساس کیفیت آنها امتیاز میدهد. استادیوم جوزپه مه آتزا نمره ۵ از ۵ را دریافت کرده است.
تیفوسی های اینتر
طرفداران اینتر
در سال ۱۹۶۹، اولین گروه رسمی تیفوسی های اینتر به نام پسران سن سیرو(Boys San) شکل گرفت. این گروه یکی از قدیمی ترین گروه های رسمی طرفداران فوتبال در دنیاست. در تمامی بازیهای اینتر، این گروه و دیگر تیفوسیهای این تیم به ورزشگاه میروند و تیم خود را تشویق میکنند. اینتر هر ساله در زمینه تعداد تماشاگران در هر بازی رتبه اول را در ایتالیا از آن خود میکند. در تمامی بازیهای حساس اینتر، همه ۸۳ هزار نفر گنجایش ورزشگاه پر می شود.
کمپ آپیانو جنتیله
کمپ ورزشی آپیانو جنتیله، بدون شک مجهز ترین و برترین کمپ ورزشی در دنیاست. این کمپ در دهکده آپیانو جنتیله واقع شده است. این کمپ به صورت اختصاصی به باشگاه اینتر تعلق دارد و تاسیس کمپ نیز به دست همین باشگاه بوده است. دهکده آپیانو جنتیله شامل چندین زمین تمرین، باشگاه بدنسازی، اتاق ویژه کنفرانس مطبوعاتی، چندین سالن سر پوشیده ورزشی و ... میباشد. قسمتهای مرتفع این دهکده نیز برای بالا بردن توان جسمی بازیکنان به کار گرفته میشود.
افتخارات
ملی
سری آ:
قهرمانی (۱۶ بار): ۱۰-۱۹۰۹؛ ۲۰-۱۹۱۹؛ ۳۰-۱۹۲۹؛ ۳۸-۱۹۳۷؛ ۴۰-۱۹۳۹؛ ۵۳-۱۹۵۲؛ ۵۴-۱۹۵۳؛ ۶۳-۱۹۶۲؛ ۶۵-۱۹۶۴؛ ۶۶-۱۹۶۵؛ ۷۱-۱۹۷۰؛ ۸۰-۱۹۷۹؛ ۸۹-۱۹۸۸؛ ۰۶-۲۰۰۵؛ ۰۷-۲۰۰۶؛ ۰۸-۲۰۰۷
نایب قهرمانی (۱۴ بار): ۳۳-۱۹۳۲؛ ۳۴-۱۹۳۳؛ ۳۵-۱۹۳۴؛ ۴۱-۱۹۴۰؛ ۴۶-۱۹۴۵؛ ۴۹-۱۹۴۸؛ ۵۱-۱۹۵۰؛ ۶۲-۱۹۶۱؛ ۶۴-۱۹۶۳؛ ۶۷-۱۹۶۶؛ ۷۰-۱۹۶۹؛ ۹۳-۱۹۹۲؛ ۹۸-۱۹۹۷؛ ۰۳-۲۰۰۲
کوپا ایتالیا:
قهرمانی (۵ بار): ۳۹-۱۹۳۸؛ ۷۸-۱۹۷۷؛ ۸۲-۱۹۸۱؛ ۰۵-۲۰۰۴؛ ۰۶-۲۰۰۵
نایب قهرمانی (۶ بار): ۵۹-۱۹۵۸؛ ۶۵-۱۹۶۴؛ ۷۷-۱۹۷۶؛ ۰۰-۱۹۹۹؛ ۱۷-۲۰۰۶؛ ۰۸-۲۰۰۷
سوپر کاپ:
قهرمانی (۴ بار): ۱۹۸۹؛ ۲۰۰۵؛ ۲۰۰۶؛ ۲۰۰۸
نایب قهرمانی (۲ بار): ۲۰۰۱؛ ۲۰۰۷
جهانی
اروپایی
لیگ قهرمانان اروپا:
قهرمانی (۲ بار): ۶۴-۱۹۶۳؛ ۶۵-۱۹۶۴
نایب قهرمانی (۲ بار): ۶۷-۱۹۶۶؛ ۷۲-۱۹۷۱
جام یوفا:
قهرمانی (۳ بار): ۹۱-۱۹۹۰؛ ۹۴-۱۹۹۳؛ ۹۸-۱۹۹۷
نایب قهرمانی (۱ بار): ۹۷-۱۹۹۶
جام میتروپا:
نایب قهرمانی (۱ بار): ۳۳-۱۹۳۲
بین قاره ای
جام کنفدراسیون ها:
قهرمانی (۲ بار): ۱۹۶۴؛ ۱۹۶۵
اسپانسرها
یکی از راههای درآمدزایی باشگاهها، اسپانسرهای باشگاه می باشند. در سالیان اخیر بر روی پیراهن اکثر باشگاههای جهان آرم یک شرکت و یک کمپانی تولید کننده لباس (که مسئول تولید لباس های باشگاه است) به چشم میخورد. بر روی پیراهن اینتر نیز از سال ۱۹۷۹ نام اسپانسرهای مختلفی نقش بسته است.
اسپانسر اصلی
شرکتی که نام آن روی پیراهن باشگاه قرار میگیرد.
تاریخ نام اسپانسر
۱۹۸۱-۱۹۸۲ Inno-Hit
۱۹۸۲-۱۹۹۱ Misura
۱۹۹۱-۱۹۹۲ FitGar
۱۹۹۲-۱۹۹۵ Fiorucci
تاکنون-۱۹۹۵ Pirelli
اسپانسر پیراهن
تولید کننده تمامی لباس های ورزشی باشگاه.
تاریخ اسپانسر پیراهن
۱۹۷۹-۱۹۸۲ Puma
۱۹۸۲-۱۹۸۶ Mec Sport
۱۹۸۶-۱۹۸۸ Le Coq Sportif
۱۹۸۸-۱۹۹۱ Uhlsport
۱۹۹۱-۱۹۹۸ Umbro
تاکنون-۱۹۹۸ Nike
باعرض سلام و خوش آمدگویی خدمت همه ی شما عزیزان,مخصوصا" هری پاتری ها.